Jumed Medycyna Estetyczna - logo

Szczęść Boże 12, 41-800 Zabrze tel. 792-858-620

  1. Twarz
  2. Biust
  3. Ciało
  4. Skóra

Cennik usług podstawowych

  • Konsultacja lekarska 100zł
  • Wizyta kontrolna po zabiegu 50zł
  • Badanie dermatoskopowe 120zł
  • Badanie histopatologiczne 50zł

 

DERMATOLOGIA

JUMED Gabinet Medycyny Estetycznej oferuje konsultacje lekarza dermatologa w zakresie dermatologii klinicznej. Do diagnostyki wykorzystujemy badanie dermatoskopowe i Lampę Wooda.

 

Dermatoskopia

Dermatoskopia (dermoskopia, mikroskopia epiluminescencyjna) jest nieinwazyjną metodą diagnostyczną stosowaną w dermatologii. Badanie polega na oglądaniu zmian chorobowych skóry za pomocą dermatoskopu. Jest to badanie mikroskopowe powierzchni skóry umożliwiające obserwację i ocenę struktur barwnikowych na poziomie skóry. Dermatoskop jest to specjalne urządzenie optyczne posiadające kilku lub kilkunastokrotne powiększenie. Wbudowane oświetlenie boczne (oświetlające oglądaną powierzchnię), pozwala uzyskać "trójwymiarowy obraz" skóry (uwidacznia głębsze struktury oglądanej zmiany). Dermatoskopia jest badaniem pośrednim między oceną kliniczną (tzw. okiem nieuzbrojonym) a badanie histopatologicznym wyciętej zmiany.

Ocena zmian opiera się na obserwacji cech zewnętrznych uwzględniając asymetrię, odgraniczenie, różnorodność barw oraz charakterystyczne struktury niewidoczne gołym okiem:

  1. obecność siateczki
  2. obszary o zatartej strukturze
  3. pasma
  4. kropki i globule
  5. nieprawidłowe unaczynienie

Badanie dermatoskopem może być powtarzane wielokrotnie. Wykonywane jest u pacjentów w każdym wieku, a także u kobiet ciężarnych. Służy głównie do oceny zmian barwnikowych, melanocytowych (znamiona barwnikowe, czerniak) oraz niemelanocytowych (naczyniowych, keratynocytowych). Zadaniem dermatoskopii jest przede wszystkim odróżnienie zmian barwnikowych od niebarwnikowych, oraz w przypadku zmian barwnikowych ich monitorowanie i ewentualne wczesne wykrycie transformacji nowotworowej.

Za pomocą dermatoskopu można rozpoznać zmiany takie jak:

  • czerniak złośliwy
  • czerniak młodzieńczy Reed
  • znamię barwnikowe
  • znamię błękitne
  • brodawka łojotokowa
  • naczyniak
  • nabłoniak barwnikowy
  • zmiany krwotoczne

Badanie dermatoskopowe powinno być wykonane w przypadku każdej zmiany, która:

  • właśnie się pojawiła
  • szybko rośnie
  • łuszczy się
  • swędzi
  • krwawi
  • ma nieregularne brzegi
  • ma niejednolity kolor
  • szybko się zmienia

Inne cechy znamion, na które powinniśmy zwrócić uwagę , to - sączenie ze znamion, zaczerwienienie wokół znamienia, obrzęk i ból.


Informacje istotne przed wykonaniem badania:

  1. wywiad rodzinny (występowanie nowotworów skóry w rodzinie)
  2. dotychczasowy przebieg choroby (czas pojawienia się zmiany, szybkość powiększania się, zmiana koloru, kształtu, wystąpienie bólu, świądu, krwawienia, owrzodzenia, strupka itp.)
  3. historia leczenia (preparaty zewnętrzne, leczenie zabiegowe – np. wyciskanie mechaniczne, wymrażanie)

Dermatoskopia nie daje ostatecznej diagnozy. Pozwala natomiast różnicować zmiany o charakterze łagodnym i atypowym oraz jasno i konkretnie określa sposób dalszego postępowania.

Zalety badania dermatoskopowego:

  1. bezpieczne
  2. bezbolesne
  3. możliwość wielokrotnych powtórzeń (zalecane przy większej ilości znamion)
  4. brak ograniczeń wiekowych
  5. można wykonywać u kobiet ciężarnych

Szczególne sytuacje wymagające oceny dermatoskopowej:

  • pojawienie się nowych zmian barwnikowych na skórze
  • ewolucja starych znamion: zmiana kształtu, wielkości, koloru, konsystencji, pojawienie się świądu, bólu, krwawienia itp.
  • znamiona często drażnione, zahaczane i skaleczone (miejsca przylegania odzieży, okolice golone lub depilowane)
  • znamiona zlokalizowane w miejscach odkrytych (częsta ekspozycja na działanie promieniowania ultrafioletowego)

Ocena dermatoskopowa zmian skórnych wymaga dużego doświadczenia.
Jeżeli lekarz ma wątpliwości co do oceny dermatoskopowej, zmiana jest wycinana chirurgicznie i badana histopatologicznie.

 

Lampa Wooda

Lampa Wooda została wynaleziona w 1903 r. przez Roberta W. Wooda, fizyka z Baltimore. Pierwsze wykorzystanie urządzenia w dermatologii datowane jest na 1925 r. w wykrywaniu infekcji grzybiczych. Ponieważ jest bezpieczna i niewielkich rozmiarów jest często stosowana jako przydatne narzędzie w diagnostyce, w szczególności w dermatologii i kosmetyce lekarskiej, ale też w wielu innych dziedzinach, niezwiązanych z medycyną. Ostatnio wykorzystuje się ją w diagnostyce fotodynamicznej - w wykrywaniu niektórych nowotworów skóry

Lampa Wooda znalazła zastosowanie głównie w dermatologii i kosmetyce lekarskiej, w diagnostyce różnych infekcji oraz zmian pigmentowych, jak również w diagnostyce fotodynamicznej i zaburzeniach metabolizmu porfiryn .
Niektóre infekcje grzybicze można rozpoznać dzięki luminescencji związków chemicznych, np. pterydyn, wydzielanych przez chorobotwórcze grzyby. Można również sprawdzać skuteczność leczenia i monitorować jego przebieg. W przypadku zakażenia skóry grzybem Malassezia furfur wywołującego łupież pstry, chorobę często myloną z bielactwem, w badaniu lampą Wooda widoczne jest żółto-białe lub miedziano-pomarańczowe światło. Dodatkowo można wykryć erythrasmę (światło koralowo-czerwone) oraz infekcje spowodowane bakteriami Pseudomonas (luminescencja zielona), jak też zdiagnozować trądzik wywołany przez bakterie Propionibacterium acnes, dające czerwono-pomarańczową fluorescencję. Czasami można zaobserwować koralowo-czerwoną luminescencję w raku płaskonabłonkowym (squamous cell carcinoma) lub niezłośliwych wrzodach nóg.
Zmiany pigmentacyjne jest ciężko diagnozować szczególnie u osób z jasną karnacją. W przypadkach braku lub niedoboru melaniny, światło ultrafioletowe łatwiej przedostaje się w głąb skóry wywołując autofluorescencję kolagenu. Najostrzej widoczne są obrzeża zmian, co wynika z bardzo precyzyjnego oceniania różnic barw przez ludzkie oko. Zmiany hipopigmentacyjne lub depigmentacyjne dają jasną niebiesko-białą fluorescencję.
 

Lampą Wooda można badać również chorych na czerniaka. Zanik barwnika może świadczyć o wystąpieniu przerzutów.
 

Światło Wooda pomaga w diagnozowaniu zmian bielaczych, które u osób o jasnej karnacji mogą być słabo widoczne. Urządzenie jest pomocne w odróżnianiu bielactwa od chorób o podobnych objawach, w szczególności od łupieżu białego, łupieżu pstrego, trądu, czy pozapalnej hipopigmentacji. Rozmiar oraz dystrybucja zmian chorobowych obserwowane w świetle lampy mają znaczenie w podejmowaniu rodzaju terapii. Pomocna jest też w wykrywaniu leukodermy wywoływanej związkami chemicznymi lub związanej z czerniakiem. Może też pomóc w odróżnieniu znamion nevus depigmentosus od nevus anemicus. Stosowana jest w diagnostyce dermatoz hiperpigmentacyjnych, takich jak melasma i pomaga w sprawdzaniu odpowiedzi na leczenie.
 

W diagnostyce fotodynamicznej lampę Wooda wykorzystuje się do wykrywania nowotworów i stanów przednowotworowych. Na skórę pacjenta nanosi się 20% kwas alfa-aminolewulinowy (ALA) w maści pod opatrunkiem i pozostawia na 4-6 godzin. Substancja czynna (protoporphyrinogen IX) akumuluje się w tkance nowotworowej, a pod wpływem promieniowania z lampy Wooda emituje jasnoczerwone światło luminescencyjne. W ten sposób można wykryć zmiany chorobowe, takie jak rak płaskonabłonkowy, rak podstawnokomórkowy, rogowacenie słoneczne, choroba Bowena, czy choroba Pageta o lokalizacji pozasutkowej. Udoskonalenie tej nieinwazyjnej i użytecznej techniki umożliwi lekarzom znacznie szybsze wykrywanie nowotworów skóry.